Na een aantal uur te hebben gevlogen boven uitgestrekte zee, wordt dan eindelijk een stukje land zichtbaar. Een heuvelachtig eiland met dichtbegroeide bossen wordt zichtbaar achter een dun laagje mist. Ons vliegtuig begeeft zich richting landingsbaan terwijl de zon langzaam verdwijnt achter de bergen. Oranje lichtstrepen schijnen op het eiland terwijl ik mijn eerste voetstappen zet op dit nog onontdekte stukje aarde.

Hoewel, écht onontdekt is het niet.. de Portugezen en Nederlanders zijn hier eeuwen geleden al aan land geweest en de overblijfselen zijn nog goed zichtbaar. Rijdend langs de kust passeren we verschillende koloniale gebouwen.. sommige mooi bijgehouden, anderen bijna vervallen.

De tijd vliegt op het eiland. We zijn pas 13 dagen hier en er is nu al zó veel gebeurd. Van een theatervoorstelling tussen de bananenplantages tot een inbraak in ons huis. Die theatervoorstelling was trouwens wel heel bijzonder. Rond ongeveer half één kwamen we samen met ons gezelschap aan op een zanderige vlakte tussen de bananenbomen. Een paar lege tafels en een bar gemaakt van palmbladeren vulde de ruimte enigszins op. Naast de bar stond een tafel met daaraan vier oude heren. Een grote fles palmwijn stond naast de tafel en onder het genot van deze drank speelden de heren een potje kaarten. Veel van de beloofde voorstelling was er nog niet te zien. Er werd ons inmiddels verteld dat het feest van de avond ervoor érg gezellig was geweest en dat de toneelspelers nog wat last hadden van de gevolgen hiervan.

Gelukkig begint er na een uur langzamerhand wat beweging in de mannen te komen en vormt zich in de twee uur die volgt een soort vierkant waarin het toneelstuk plaats zal gaan vinden. Wat volgt is een schouwspel waarin verschillende kleurrijke persoonlijkheden in het rond dansen. De dans wordt begeleid door vier wat oudere heren, waarvan twee een blokfluit bespelen, één trommelt en nog een ander een zelfgemaakte samba gebruikt. Het schouwspel vertelt een verhaal over gerechtigheid, waarin iemand onterecht wordt veroordeeld voor moord en de zoektocht naar de echte dader begint. Het toneelspel duurt zo’n drie uur.. en dan hebben we geluk dat we naar de korte versie kijken..

Als de voorstelling is afgelopen zijn mijn billen blij dat ze van het houten bankje zijn verlost. Achterin de pick-up truck worden we naar de stad gereden en bij ons huis afgezet. Dat huis heeft overigens vier slaapkamers, vier badkamers, een balkon, een keuken, een eetkamer en een woonkamer.. niets te klagen dus! Een eigen auto is inmiddels ook gehuurd en staat veilig op de oprit. Het is fijn om zelf het eiland te kunnen ontdekken zonder afhankelijk te zijn van anderen. Mochten we dat wel gewild hebben zou dat ook geen probleem zijn geworden.. de mensen hier zijn erg vriendelijk en we worden bijna overal met open armen ontvangen. Weliswaar worden we soms wat gek aangestaard.. (twee blonde meiden en een rooie!), maar we voelen ons erg welkom.

Helaas is het niet alleen maar feest. Na een gezellige vrijdagavond in de bar werden we thuis verrast met een openstaande voordeur. Het slot bleek volledig uit de deurpost te zijn gesloopt en het huis was overhoop gehaald. De kussens van de bank, de bedden omgedraaid, kasten doorzocht, spullen overal over de vloer.. en dat met onze laptop, camera’s en harde schijven in het huis.. dát beloofd weinig goeds.. De politie wordt erbij gehaald en na flink wat foto’s van de ‘crime scène’ mogen we naar binnen. We gaan gelijk naar boven, want daar moeten onze spullen liggen.. YES! Alles is er nog. Gelukkig waren we zo slim geweest de spullen in een achterkamer op te sluiten en dus zijn ze daar niet geweest. De schrik zit er wel flink in.. ik had toch even een kleine flashback naar mijn Nicaragua avontuurtje en had niet zo’n zin om wéér mijn ouders te moeten bellen met de mededeling dat alles weg is. Op wat euro’s, een SD-kaart en een lege hard schijf is alles er nog.. Onee.. mijn Nederlandse drop is ook gejat.. DAT is natuurlijk het ergste. Goed, na een wat korte nacht wordt zaterdag het slot gemaakt en aangifte gedaan. Inmiddels zijn we weer vertrouwd met het huis en zit er iemand voor onze deur om de boze boeven weg te houden.

Ook het onderzoek gaat door.. we interviewen in het Spaans, Duits en Engels. De talen worden dus flink geoefend! Het Ministerie van Toerisme neemt ons mee over het hele eiland en dus hebben we al veel mooie stranden, bergen en dorpjes mogen bezoeken. Jullie begrijpen dat ondanks een aantal kleine tegenslagen, het scriptie schrijven nog best meevalt! Genieten jullie nog van de sneeuw? Ik stuur een aantal zonnenstralen.. die zijn hard nodig heb ik gehoord ;).

T.